Barok dönemde lavta, bugün gitarın işgal ettiği konumu tutan çalgıydı: ev müziği, solo repertuvar ve sürekli bas eşliği. Bu dönemin lavta literatürü, klasik gitar repertuvarının önemli bir kaynağıdır.
Silvius Leopold Weiss, Bach'ın çağdaşı ve dönemin en üretken lavta bestecisidir. Süitleri, dans bölümlerinden oluşan çok bölümlü yapılar sunar: allemande, courante, sarabande, gigue ve bunlara eklenen karakter parçaları.
Gitara aktarımın teknik meselesi tel sayısıdır. Barok lavta gitardan çok daha fazla tele sahiptir ve pes register'da geniş bir bas alanı taşır. Gitarda bu basların bir bölümü ya bir oktav yukarı taşınır ya da atlanır. Kimi icracılar altıncı teli ya da yedinci tel ekleyen çalgıları kullanarak bu farkı azaltır.
İkinci mesele üsluptur: süsleme barok icrada notaya yazılmayan bir katmandır ve icracının kararına bırakılır. Kursiyer için bu repertuvarın değeri, çok sesli düşünmeyi ve dans karakterlerini birlikte çalıştırmasıdır. Derslerimizde barok repertuvar önce yalın hatla oturtulur; süsleme ve artikülasyon tercihleri bundan sonra eklenir.