Türkiye'de klasik gitar, konservatuvar yapısı içinde diğer Batı çalgılarına göre daha geç yerleşmiştir. Bugün ise gitar bölümleri devlet konservatuvarlarında ve müzik eğitim fakültelerinde düzenli programlar yürütmektedir.
Bu yerleşmenin eğitim açısından iki sonucu vardır. Birincisi standartlaşmadır: sınav repertuvarı, etüt literatürü ve teknik yaklaşım Avrupa merkezli bir çerçeveye oturmuştur. İkincisi süreklilik hattıdır — eğitmen-öğrenci aktarımı kuşaklar arası bir birikim üretmiştir.
Yerli repertuvar bu çerçeveye sonradan eklenmiştir. Türk bestecilerin gitar eserleri, makamsal malzemeyi eşit tamperamanlı bir çalgıda karşılama sorunuyla uğraşır; akort değişimleri ve süsleme vurgusu bu sorunun başlıca çözümleridir.
İcra alanında gitar, Türkiye'de hem resital hem oda müziği hem de eğitim bağlamında yer bulur. Gitar toplulukları ve festivaller, kursiyerler için sahne olanağı sunar.
Kursiyer için pratik sonuç şudur: konservatuvar hedefi olan bir kursiyerin hem standart repertuvarı hem yerli eserleri tanıması beklenir. Derslerimizde konservatuvar sınavına hazırlanan adaylarla program bu çerçeveye göre kurulur; bu adaylara burslu eğitim olanağı sunulmaktadır.