Klasik gitarın en belirleyici özelliği, aynı anda birden fazla bağımsız hattı taşıyabilmesidir. Bu, aynı zamanda en zorlu teknik alandır.
Sorun şudur: gitarda tüm sesler aynı elden ve aynı tınıdan çıkar. Piyanoda iki el iki hattı doğal olarak ayırır; gitarda ayrım tamamen icracının denetimindedir.
Ayrımı sağlayan üç araç vardır.
Birincisi şiddet farkıdır. Melodi hattını taşıyan parmak diğerlerinden belirgin biçimde kuvvetli çalar. Bu, dayamalı ve dayamasız vuruşun bir arada kullanılmasıyla kolaylaşır: melodi dayamalı, eşlik dayamasız.
İkincisi tını farkıdır. Sağ elin farklı parmakları tele farklı açılarla temas eder; bu doğal fark bilinçli hale getirilebilir.
Üçüncüsü ses süresidir. Bir hattın notaları yazıldığı süre boyunca tutulurken diğerininki kısa bırakılırsa, kulak iki hattı ayırır. Bu, sol el parmak seçimini doğrudan belirler.
Çalışma yöntemi ayrıştırmadır: kursiyer her hattı ayrı ayrı çalar, sonra birleştirir ve hangi hattı dinlediğini bilinçli olarak değiştirir. Derslerimizde çok sesli çalışma iki sesli dokularla başlar ve kursiyer ilerledikçe üç ve dört sese taşınır.